ماه‌ گرفتگی و باز هم تماشای آسمان شب

 

و باز هم تماشای ماه.

این بار در شانزدهم آمرداد یک هزار و سیصد و نودوشش هجری شمسی. 

 و باز هم من که دو ساعتِ تمام به تماشای آسمانِ شب نشستم. 

و مسحور زیبایی‌ها و شگفتگی‌هایش شدم. 

اگر یک شب دختری را در خیابان دیدید که سر به آسمان است، من هستم:)

 

 

پینوشت: عکس‌ را خودم گرفتم و ویرایش کردم:

لنز ۵۰mm STM Canon

 

 

 

۲ دیدگاه

    1. ممنونم از شما
      کتاب های هارالد مانته، سوزان سونتاگ (درباره عکاسی) و کتاب برایان پترسون (عکاسی خلاقانه) کتاب‌هایی هم در باب فلسفه نوع نگاه عکاسان به دوربین مثل تیر عکاسانه و بودن با دوربین و درباره نگاه به عکس‌ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *